TERUGBLIK OP HET SEIZOEN


Coccidose problemen

Terugkijkend op het seizoen kunnen we concluderen dat er medisch gezien niet veel nieuws was. Met dien verstande dat door de hevige regenval en daarom hoge luchtvochtigheid in bepaalde maanden ontstonden er regelrechte coccidioseproblemen. Iets wat we eigenlijk al jaren niet meer hadden gezien.
Velen dachten dat coccidiose geen probleem meer was en zo leek het ook. De afgelopen jaren hebben we maar een paar ernstige coccidioseproblemen gezien, maar toen kwam de nat seizoen in 2016. We ontdekten regelmatig zware coccidiose-infecties. Soms waren de duiven niet mager en de uitwerpselen waren nog best goed. Maar de duiven kwamen niet echt in vorm, hun veren en spieren waren een beetje droog. Dat ziet er soms uit als 'droog snot', het grote probleem van de duivensport in de afgelopen 45 jaar. Ik heb hier al zo vaak naar verwezen, zowel mondeling als schriftelijk. Door goede klinisch onderzoek en een eenvoudige druppeltestblijkt coccidiose de boosdoener te zijn. Terwijl we 1 tot 2 oöcysten (een soort eitje van de protozoaire coccidiose) per gezichtsveld van de microscoop als acceptabel beschouwen, vonden we soms 20 tot 30 oöcysten, dus 10 tot 20 keer zoveel.

Behandeling coccidiose

Gelukkig kan coccidiose heel goed behandeld worden met een eenvoudig tablet! En het heeft ook conditieverhogende effectenzoals we de afgelopen jaren hebben gezien. Zelfs als toegediend kort voor inkorvenkrijgen de duiven een "boost als het ware, en snel in topconditie met als gevolg een 1st plaats nationaal, zoals we zagen in het laatste langeafstandsseizoen.
Dit is geen onbekend fenomeen; de duiven lijden bijvoorbeeld aan een milde ornithose, die je behandelt, en door het opruimen van allerlei bacteriën voelen ze zich beter, de conditie wordt versterkt en de duiven abnormaal goed presteren. We weten dit bijvoorbeeld door het toedienen van de juiste ornithose behandelingen kort voor inkorven wanneer de duiven niet helemaal 'dicht' op elkaar zaten. Zelfs rammelende duiven met natte ogen bleken na bepaalde injecties weer in topconditie in korte tijd. Blijkbaar belemmeren een aantal bacteriën uit de voorste luchtwegen (bv. neus, ogen, sinussen) de duiven zodanig dat ze niet in vorm kunnen komen en zich minder goed oriënteren en minder gemotiveerd zijn.

Dezelfde wetmatigheid geldt voor coccidiose, maar ook voor trichomoniasis (kanker). Ruim de ziekteverwekkers op en de duiven komen snel in vorm, worden zachter en strakker, de uitwerpselen zien er geweldig uit en ze beginnen weer te vervellen! In het geval van coccidiose moet je desinfecteer de zolder (bijv. met een brander) om de oöcysten in de uitwerpselen te doden en zo de cyclus te doorbreken!

Grote verliezen

In 2016 zijn er helaas te veel duiven verloren gegaan, zowel jonge als oude, waaronder een aantal 'bewezen winnaars'. Dat doet echt pijn. Gelukkig komen er een aantal terug. Er is veel gezegd en geschreven over de verliezen van jonge duiven. Dit is lang niet altijd te wijten aan vermeende ziektes, dat is duidelijk. We kunnen iets leren van die duivenliefhebbers die verliezen erg een paar duiven. Probeer een gemene deler te vinden die verantwoordelijk is voor de minder dan gebruikelijke verliezen! We mogen ook niet vergeten dat er steeds minder liefhebbers zijn en dus ook minder hokken, dus de 'verdwaalde' duiven vinden niet zo snel een hok.

Geregistreerde diergeneesmiddelen

Op de vele duivenevenementen en fora wereldwijd waaraan ik deelneem, wordt regelmatig de vraag gesteld of er nieuwe medicijnen in de pijplijn zitten. Het antwoord is kort en duidelijk: "nee". De ontwikkeling van nieuwe medicijnen voor de duivensport is praktisch onbetaalbaar. We hebben het over honderdduizenden euro's, het zal jaren duren en het zal hooguit in een paar landen geregistreerd worden. Veel van de duivengeneesmiddelen in Nederland, België, Duitsland, Engeland en Polen zijn illegaal. Ze zijn (nergens) geregistreerd! Europese autoriteiten worden steeds alerter en wisselen steeds meer informatie uit over deze illegale stoffen. Websites met illegale stoffen worden bezocht door de overheid en hier en daar wordt er actie tegen ondernomen! Zelfgemaakte farmaceutische verbindingen bereid door dierenartsen zelf is ook niet langer toegestaan in Europa als je de wetgeving erover leest.

Doping

Doping zorgt voor wat opschudding aan het einde van het seizoen, vooral in België. Verschillende 'groten' zijn genoemd, wat niet goed is voor de sport. De naam morfine is genoemd.
Voor de KBDB dit is een vervelende zaak, maar ze hebben, heel verstandig, een wetenschappelijk comité (WAC) die beraadslaagt en vervolgens de KBDB informeert! Soms gaat het probleem niet meer over 'of je een product vindt' op de dopinglijst, maar over 'hoeveel je vindt'. Met andere woorden: minimumwaarden (gehaltes) moeten wetenschappelijk onderzocht worden of: welke waarden kunnen verklaard worden door 'besmetting' met voedingsmiddelen en welke waarden zijn te hoog en niet meer van toepassing. Een moeilijke materie.

PCR-methode

Bovendien, wanneer bepalen bepaalde pathogenen (bacteriën) in onze duiven via bijvoorbeeld de PCR-methode (Polymerase Chain Reaction, d.w.z. de identificatie van bacteriën en virussen op DNA-niveau, via DNA-technologie), de Resultaten zijn geen langer zwart-wit. In het kort betekent dit dat in het geval van Salmonella (paratyfus) bijvoorbeeld de detectie van een 'laag aantal' Salmonella-bacteriën niet langer overtuigend voor de diagnose van paratyfus. Dus ook hier moeten we leren omgaan met het bestaan van minimumniveaus en interpreteer ze zorgvuldig. Interessant, dagelijkse praktijk heeft dit altijd bevestigd; ik zeg het al vele jaren: "het gaat er niet om wat je te weten kunt komen over potentiële ziekteverwekkers, maar hoeveel het er zijn". (infectiegevaar).
En dan is er nog de individuele weerstand van de duif. Als deze, populair gezegd, in balans is met het aantal ziekteverwekkers, is er weinig aan de hand.


Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *